دقیقه
3 آبان 1405گزارش ممیزی سئو زمانی به درد کسب‌وکار می‌خورد که بتوان بر اساس آن کار مشخصی انجام داد. یک فایل طولانی از خطاها، هشدارها و پیشنهادها هنوز به شما نمی‌گوید کدام اصلاح باید زودتر انجام شود، چه کسی مسئول آن است و از کجا بفهمید درست اجرا شده است. فاصله میان «مشکل را پیدا کردیم» و «مشکل برطرف شد» دقیقاً همان جایی است که برنامه اجرایی لازم می‌شود.
برای تبدیل گزارش ممیزی سئو به برنامه اجرایی، باید یافته‌ها را بررسی و دسته‌بندی کنید، اولویت را با هدف کسب‌وکار و پیش‌نیازها بسنجید و برای هر کار، محدوده و معیار تحویل بنویسید. در این مقاله، این مسیر را با نمونه شرح کار و یک مثال فرضی مرور می‌کنیم؛ هدف، ساختن فهرستی است که تیم واقعاً بتواند آن را اجرا و پیگیری کند.
ابتدا مشخص کنید کدام یافته واقعاً به اصلاح نیاز دارد
ممیزی، بررسی وضعیت موجود سایت برای پیدا کردن موانع و فرصت‌های بهبود است. اما خروجی ابزار، تحلیل کارشناس و تصمیم نهایی سه چیز متفاوت‌اند. ابزار ممکن است یک وضعیت را هشدار دهد، کارشناس علت احتمالی آن را توضیح دهد و در نهایت تیم تصمیم بگیرد اصلاح لازم است، بررسی بیشتری می‌خواهد یا آن وضعیت عمداً ایجاد شده است. اگر این مراحل را یکی بگیرید، ممکن است برای رفع چیزی هزینه کنید که اصلاً مشکل پروژه نیست.
نمونه، تاریخ و انتظار درست را کنار هر یافته بگذارید
عبارت «چند صفحه ایندکس نشده‌اند» بدون مشخص کردن صفحه‌ها و هدف آن‌ها کافی نیست. صفحه خدمت عمومی که قرار است مشتری جذب کند، با صفحه داخلی حساب کاربری هدف یکسانی ندارد. همچنین داده گزارش ممکن است مربوط به نسخه‌ای باشد که قبلاً اصلاح شده است. از ممیز بخواهید برای یافته‌های مهم، آدرس نمونه، زمان مشاهده، منبع شواهد و وضعیت مورد انتظار را ثبت کند تا پیش از اجرا روشن باشد چه اختلافی باید برطرف شود.
در راهنمای گزارش ایندکس صفحات، گوگل نیز بررسی دلیل ایندکس نشدن را در کنار هدف شما از ایندکس آن صفحه مطرح می‌کند. بنابراین زیاد بودن تعداد آدرس‌های ایندکس‌نشده، به‌تنهایی دستور اصلاح همه آن‌ها نیست. ابتدا باید معلوم شود کدام آدرس واقعاً قرار بوده در جست‌وجو دیده شود.
ردیف‌های تکراری را بر اساس علت مشترک گروه‌بندی کنید
ممکن است هشدار یکسان در تعداد زیادی صفحه، از یک تنظیم یا قالب مشترک آمده باشد. در این حالت، ساختن یک کار جداگانه برای هر آدرس، حجم برنامه را بزرگ می‌کند، بدون اینکه مسئله را دقیق‌تر کند. بهتر است یک کار برای بررسی و اصلاح علت مشترک تعریف شود و فهرست صفحه‌های تحت تأثیر به آن پیوست شود. در مقابل، شباهت ظاهری هشدارها برای یکسان دانستن علت کافی نیست؛ چند نمونه از بخش‌های مختلف سایت را بررسی کنید.
برای مثال، عنوان‌های نامناسب ممکن است در یک گروه از صفحات از الگوی قالب ساخته شده باشند و در گروهی دیگر دستی وارد شده باشند. اصلاح گروه اول شاید به توسعه‌دهنده نیاز داشته باشد؛ گروه دوم به بازبینی محتوا. تفکیک این دو، هم مسئول اجرا را روشن می‌کند و هم جلوی اصلاح ناقصی را می‌گیرد که فقط بخشی از مسئله را پوشش می‌دهد.
اولویت را از اثر مسئله و پیش‌نیازهای اجرا به دست بیاورید
برچسب «مهم» در یک ابزار، فقط نقطه شروع بررسی است. اولویت اجرایی باید توضیح دهد این مسئله کدام هدف یا صفحه مهم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، شواهد آن چقدر روشن است و چه کاری را متوقف کرده است. راهنمای گوگل درباره همکاری با متخصص سئو نیز توصیه می‌کند پیشنهادهای ابزارهای دیگر را پیش از تغییرات مهم با راهنمای رسمی و شرایط واقعی سایت بسنجید؛ امتیاز ابزار جای تصمیم‌گیری تیم را نمی‌گیرد.
مانع دسترسی را با فرصت بهبود محتوا هم‌ردیف نگذارید
اگر صفحه مهمی به‌دلیل خطای واقعی در دسترس نیست، بازنویسی توضیحات آن مشکل اصلی را حل نمی‌کند. در چنین وضعیتی، رفع مانع دسترسی معمولاً پیش‌نیاز کارهای بعدی است. از طرف دیگر، وقتی صفحه سالم و قابل دسترس است اما پاسخ روشنی به سؤال مشتری نمی‌دهد، اقدام مناسب می‌تواند در محتوا یا مسیر ارائه خدمت باشد. اولویت از تشخیص مانع می‌آید، نه از اینکه تیم اجرای کدام نوع کار را بیشتر دوست دارد.
گوگل در الزامات فنی جست‌وجو دسترسی خزنده، پاسخ موفق صفحه و وجود محتوای قابل ایندکس را از شرایط اولیه معرفی می‌کند؛ رعایت این شرایط هم تضمین ایندکس نیست. این تمایز برای برنامه‌ریزی مهم است: رفع یک مانع پایه، صفحه را برای مراحل بعدی آماده می‌کند و نباید به‌عنوان وعده رتبه یا فروش مشخص فروخته شود.
هزینه، ابهام و ریسک تغییر را هم ببینید
برای هر کار منتخب، اثر مورد انتظار، میزان اطمینان به تشخیص، وابستگی به کارهای دیگر و هزینه اجرای درست را کنار هم بگذارید. یک اصلاح کوچک با شواهد روشن ممکن است زودتر قابل انجام باشد؛ اما صرف کم‌هزینه بودن، آن را از یک مانع مهم‌تر جلو نمی‌اندازد. تغییری که چند قالب یا مسیر اصلی سایت را درگیر می‌کند نیز باید زمان بررسی، کنترل نتیجه و امکان بازگشت داشته باشد.
اگر علت هنوز مشخص نیست، نخستین کار را «بررسی علت و ارائه نتیجه» تعریف کنید، نه «رفع کامل مشکل». خروجی این بررسی می‌تواند تأیید علت، رد فرض اولیه یا مشخص شدن اطلاعات لازم باشد. جدا کردن مرحله تشخیص از اجرا، کمک می‌کند زمان و هزینه‌ای که هنوز مبنای قابل اتکا ندارند، به‌صورت تعهد قطعی وارد برنامه نشوند.
هر یافته منتخب را به یک شرح کار قابل تحویل تبدیل کنید
عنوانی مثل «اصلاح سئوی فنی» برای واگذاری کافی نیست. مجری باید بداند روی کدام صفحه یا الگو کار می‌کند، چه رفتاری باید تغییر کند و چه بخش‌هایی باید حفظ شوند. شرح کار خوب آن‌قدر روشن است که شخص دیگری بتواند با مراجعه به شواهد و معیارها، درباره انجام شدن آن نظر بدهد؛ بدون اینکه فقط به عبارت «انجام شد» تکیه کند.
نمونه‌ای از تبدیل یک هشدار به کار مشخص
فرض کنید پس از انتقال یک سایت آزمایشی به دامنه اصلی، بعضی صفحه‌های خدمات همچنان دستور جلوگیری از ایندکس دارند. نمونه زیر صرفاً آموزشی است؛ پیش از استفاده در یک پروژه واقعی، علت و محدوده باید با شواهد همان سایت تأیید شود.
| بخش شرح کار | نمونه تکمیل‌شده |
|---|---|
| مسئله و شواهد | صفحه‌های خدمات مشخص‌شده، برخلاف هدف انتشار عمومی، دستور جلوگیری از ایندکس دارند؛ نمونه آدرس‌ها و زمان بررسی پیوست است. |
| محدوده اصلاح | منشأ دستور در تنظیمات یا قالب این صفحه‌ها پیدا و اصلاح شود؛ وضعیت صفحه‌های خصوصی تغییر نکند. |
| مسئول و پیش‌نیاز | توسعه‌دهنده مجری است؛ کارشناس سئو فهرست هدف را تأیید می‌کند و مدیر پروژه دسترسی و زمان اجرا را هماهنگ می‌کند. |
| معیار پذیرش | در آدرس‌های هدف، دستور ناخواسته در خروجی صفحه یا پاسخ سرور وجود نداشته باشد و نمونه‌های خارج از محدوده، وضعیت مورد انتظار خود را حفظ کرده باشند. |
| مدرک تحویل | علت، تغییر انجام‌شده، زمان اجرا و نتیجه بررسی نمونه‌های داخل و خارج از محدوده ثبت شود. |
| پیگیری بعدی | وضعیت پردازش و ایندکس صفحه‌های هدف در سرچ کنسول جداگانه پیگیری شود؛ این مرحله با تأیید اجرای اصلاح یکی نیست. |
مزیت این شرح کار در طول آن نیست؛ در مشخص بودن مرزهاست. توسعه‌دهنده می‌داند قرار نیست همه تنظیمات ایندکس سایت را تغییر دهد. کارشناس سئو می‌داند چه چیزی را بررسی کند و مدیر پروژه می‌تواند تشخیص دهد کار به‌خاطر نبود دسترسی متوقف شده یا در انتظار تأیید خروجی است.
معیار پذیرش را پیش از شروع توافق کنید
اگر معیار تحویل پس از اجرا تعریف شود، احتمال اختلاف بالا می‌رود. برای تغییر محتوا، معیار می‌تواند پاسخ دادن به ابهام مشخص مشتری و حفظ اطلاعات درست قبلی باشد. برای تغییر قالب، باید هم نمونه‌های اصلاح‌شده و هم بخش‌هایی که نباید تغییر کنند بررسی شوند. معیارهایی مثل «سئو بهتر شود» یا «امتیاز ابزار بالا برود» به‌تنهایی توضیح نمی‌دهند چه خروجی‌ای تحویل گرفته خواهد شد.
همچنین «تأیید اجرا» را به نتیجه‌ای که کاملاً در اختیار مجری نیست گره نزنید. می‌توان درست بودن یک اصلاح فنی را بررسی کرد، اما زمان دقیق دیده شدن اثر آن در نتایج جست‌وجو را نمی‌توان به همان شکل تضمین کرد. هدف عملکردی باید ثبت شود و بعداً ارزیابی شود؛ معیار پذیرش باید اجرای درست کار توافق‌شده را مشخص کند.
برنامه را با ظرفیت واقعی تیم و ترتیب وابستگی‌ها ببندید
یک فهرست مرتب‌شده هنوز برنامه زمان‌بندی نیست. باید روشن شود کدام نفر وقت اجرای کار را دارد، تأیید از چه کسی گرفته می‌شود و چه پیش‌نیازی هنوز آماده نیست. اگر توسعه‌دهنده، نویسنده و مسئول تصمیم‌گیری هم‌زمان ظرفیت ندارند، قرار دادن همه کارها در یک بازه، فقط تاریخ‌های ظاهری تولید می‌کند.
مسئول اجرا، بازبین و صاحب تصمیم را مشخص کنید
برای هر کار، یک مسئول پیگیری روشن داشته باشید؛ ممکن است چند نفر در اجرا مشارکت کنند، اما نباید همه منتظر یکدیگر بمانند. مجری کار را انجام می‌دهد، بازبین آن را با معیار پذیرش می‌سنجد و صاحب تصمیم درباره تغییر دامنه یا اولویت نظر می‌دهد. در تیم کوچک، یک نفر می‌تواند چند نقش داشته باشد، به شرط اینکه این مسئولیت‌ها روشن باشند.
وابستگی‌ها را پیش از تعیین موعد نهایی ثبت کنید. برای نمونه، بازنویسی صفحه خدمت ممکن است به روشن شدن دامنه واقعی خدمت نیاز داشته باشد. اصلاح الگوی لینک‌دهی شاید به تصمیم درباره ساختار آدرس‌ها وابسته باشد. کاری که پیش‌نیازش آماده نیست، باید با وضعیت «منتظر پیش‌نیاز» و مسئول رفع آن مانع ثبت شود؛ پنهان شدن آن در فهرست «در حال انجام» کمکی به پیشرفت نمی‌کند.
زمان کنترل نتیجه را جزئی از زمان اجرا حساب کنید
برآورد فقط شامل نوشتن متن یا تغییر کد نیست. بررسی نسخه فعلی، اجرای اصلاح، کنترل خروجی و ثبت مدرک تحویل نیز زمان می‌خواهند. برای تغییرهای گسترده، ابتدا اجرای محدود و بررسی نمونه‌های نماینده را در نظر بگیرید و بعد دامنه را گسترش دهید. هرجا امکان‌پذیر است، مسیر بازگشت به نسخه قبلی و مسئول تصمیم برای بازگشت از قبل معلوم باشد.
در یک نوبت، تغییرهای نامرتبط زیادی را روی همان بخش انجام ندهید؛ در غیر این صورت، پیدا کردن علت یک مشکل تازه یا توضیح اثر تغییرها دشوار می‌شود. این توصیه به معنی توقف اصلاحات ضروری نیست. منظور این است که بسته‌های کاری، دلیل روشن و مرز قابل پیگیری داشته باشند و حجم آن‌ها با توان کنترل تیم هماهنگ باشد.
یک مثال فرضی: گزارش ممیزی چگونه به برنامه کوتاه‌تر تبدیل می‌شود؟
فرض کنید یک شرکت خدماتی پس از دریافت گزارش، با چند گروه یافته روبه‌رو شده است: جلوگیری ناخواسته از ایندکس بعضی صفحه‌های خدمات، خطای ثبت درخواست در فرم تماس، توضیحات مبهم یک خدمت و مجموعه‌ای از آدرس‌های جست‌وجوی داخلی که ایندکس نشده‌اند. این سناریو نمونه آموزشی است و گزارشی از سایت یا مشتری واقعی نیست.
| یافته | تصمیم اولیه | خروجی قابل بررسی |
|---|---|---|
| مانع ناخواسته ایندکس صفحه‌های خدمات | تأیید علت و اصلاح در محدوده صفحه‌های هدف | مدرک رفع مانع و نتیجه کنترل صفحه‌های مرتبط |
| ثبت نشدن درخواست در فرم تماس | رفع ایراد مسیر درخواست و بررسی دریافت آن | درخواست آزمایشی از مسیر واقعی به مقصد تعیین‌شده می‌رسد |
| ابهام درباره خروجی یک خدمت | تکمیل شرح خدمت پس از تأیید اطلاعات توسط مسئول کسب‌وکار | خروجی، محدوده و قدم بعدی برای مخاطب روشن شده‌اند |
| ایندکس نشدن آدرس‌های جست‌وجوی داخلی | بررسی هدف این آدرس‌ها؛ اگر وضعیت عمدی و درست است، اصلاح لازم نیست | دلیل حفظ وضعیت و نتیجه بررسی ثبت شده است |
در این مثال، کار فرم تماس برای حفظ مسیر دریافت مشتری اهمیت دارد، اما نباید آن را بدون شاهد یک عامل مستقیم رتبه‌بندی معرفی کرد. اصلاح مانع ایندکس نیز مسئله متفاوتی دارد. اگر مسئولان جداگانه ظرفیت داشته باشند، این دو کار می‌توانند هم‌زمان پیش بروند؛ در حالی که تکمیل محتوای خدمت تا دریافت اطلاعات درست از کسب‌وکار منتظر می‌ماند.
برنامه حاصل لازم نیست همه ردیف‌های گزارش را همان ماه اجرا کند. موارد تأییدشده و مهم وارد اجرا می‌شوند، موارد مبهم به بررسی محدود می‌روند و وضعیت‌های درست با دلیل حفظ می‌شوند. این تصمیم‌ها باید در گزارش بمانند تا ماه بعد همان هشدار بی‌دلیل دوباره به‌عنوان کار تازه مطرح نشود.
رفع ایراد، پردازش گوگل و نتیجه کسب‌وکار را جدا بررسی کنید
سه پرسش مستقل داریم: آیا تغییر درست اجرا شد؟ آیا گوگل نسخه تازه را پردازش کرده است؟ آیا عملکرد مرتبط با هدف کسب‌وکار بهتر شده است؟ ممکن است پاسخ پرسش اول مثبت باشد، ولی برای پرسش دوم یا سوم هنوز داده کافی نداشته باشید. مخلوط کردن آن‌ها باعث می‌شود یا کار ناقص زودتر بسته شود یا یک اصلاح انجام‌شده، بی‌دلیل در وضعیت باز بماند.
برای تأیید اجرا، مدرک متناسب با همان کار بخواهید
مدرک باید به معیار پذیرش پاسخ دهد. برای اصلاح لینک، آدرس مبدأ و مقصد و نتیجه بررسی مهم است. برای اصلاح قالب، نمونه صفحه‌های تحت تأثیر و نمونه کنترل لازم است. برای تغییر محتوایی، مقایسه پاسخ قبل و بعد کمک می‌کند. صرف تصویر سبز شدن یک ابزار، اگر معلوم نباشد چه چیزی را بررسی کرده، مدرک کاملی برای همه ابعاد کار نیست.
طبق مستندات ابزار بررسی آدرس سرچ کنسول، نتیجه آزمون زنده با اطلاعات نسخه موجود در ایندکس متفاوت است و موفق شدن آزمون، ایندکس شدن را تضمین نمی‌کند. بنابراین در گزارش تحویل دقیق بنویسید «مانع بررسی‌شده رفع شد» یا «آزمون زنده موفق بود»؛ این عبارت‌ها را معادل «صفحه ایندکس شد» نگیرید.
برای پیگیری گوگل و عملکرد، وضعیت و زمان بازبینی جدا داشته باشید
اگر نوع مسئله در سرچ کنسول امکان اعتبارسنجی اصلاح را دارد، پس از رفع موارد مربوط و کنترل آن‌ها می‌توان فرایند اعتبارسنجی را آغاز کرد. نتیجه آن نیاز به پردازش دارد؛ شروع فرایند، به‌خودی‌خود تأیید نهایی نیست. در برنامه داخلی، وضعیت «اجرا تأیید شد؛ در انتظار بررسی گوگل» کمک می‌کند مسئولیت اجرای تیم از مرحله پیگیری جدا بماند.
برای سنجش عملکرد، تاریخ تغییر، صفحه یا گروه هدف و شاخص مرتبط را ثبت کنید. برای صفحه خدمت، کلیک مرتبط و کیفیت درخواست‌ها می‌توانند در کنار هم بررسی شوند؛ برای اصلاح دسترسی، نخست باید خود دسترسی تأیید شود. تغییر تقاضا، فصل فعالیت و اقدام‌های هم‌زمان را نیز در تفسیر نتیجه در نظر بگیرید و هر رشد یا افت بعدی را با قطعیت به یک تغییر نسبت ندهید.
جلسه پیگیری را با تصمیم و اقدام بعدی تمام کنید
در جلسه بعد، فقط نپرسید چند ردیف انجام شده است. بپرسید کدام مانع مهم رفع شده، کدام کار مدرک تحویل دارد، چه چیزی منتظر تصمیم یا دسترسی مانده و آیا یافته تازه‌ای ترتیب برنامه را تغییر می‌دهد. اگر کاری متوقف است، مسئول رفع مانع و قدم بعدی آن باید معلوم باشد. اگر اولویت عوض شده، دلیلش را ثبت کنید تا برنامه به جابه‌جایی سلیقه‌ای کارها تبدیل نشود.
از تیم بخواهید برای کارهای بسته‌شده، نتیجه بررسی و برای کارهای باز، علت باز ماندن را نشان دهد. یک برنامه کوتاه با محدوده، مسئول و معیار پایان روشن، امکان مدیریت بیشتری از فهرستی طولانی از عبارت‌های کلی می‌دهد. تعداد هشدارهای حذف‌شده، تنها معیار ارزش کار نیست؛ مهم است بدانید کدام مسئله واقعی سایت و مشتری حل شده است.
در آژانس خلاقیت امین، شروع همکاری سئو با شناخت کسب‌وکار و تدوین نقشه راه همراه است تا کارهای فنی و محتوایی در یک مسیر مشخص قرار بگیرند. برای بررسی دامنه همکاری و تبدیل یافته‌ها به برنامه‌ای قابل اجرا، صفحه خدمات سئوی آژانس خلاقیت امین را ببینید.